14 آذر 1395

تعرض به کعبه، تعرض به اسلام !

مولف: حاجی پروانه   /  دسته: دسته بندی نشده   /  رتبه دهید:

کعبه به عنوان مقدس ترین مکان در اسلام بلکه در تمامی ادیان الهی دارای جایگاه عظیم و رفیعی در تاریخ زمین بوده است. شریف ترین جایگاهی که در سال 64 حرمتش شکست و به آتش کشیده شد.

 

موضوع به آتش کشیده شدن خانه کعبه به دستور یزید در سال 64 هجری اتفاق افتاد. بر اساس آنچه در کتاب تتمه المنتهی آمده است این واقعه 11 روز پیش از به هلاکت رسیدن یزید اتفاق افتاده است. 
کعبه از قداست و شرافت و جلالت قدری در تاریخ بوجود آمدن زمین برخوردار بوده است. در هیچ دوره ای از زندگی بشر به این خانه تعرضی واقع نشده است. در حقیقت اولین مرتبه که در تاریخ ذکر شده حمله سپاه ابرهه به بیت الله الحرام بوده اما همانطور که می دانیم این حرکت به وقوع نپیوست. همواره بزرگی این خانه شریف در نگاه مردم به گونه ای بوده است که مانع از این می شده تا کسی به فکر خرابی یا تعرض بدان پیدا کند و براساس تاریخ افراد تنها به بازسازی آن پرداخته اند.

مسلم بن عقبه با لشكر شام به قصد قتل عام اهل مدینه و سرکوب قیام آنان حرکت کرد و  28 ذى حجه با حمله به مدینه، ظلم های بسیار و قتل عام های فجیعی انجام داد و  پس  از آن به امر یزید به قصد دفعِ قیام عبدالله بن زبیر به سوی  مكه حرکت کرد. ابن زبیر از كسانى است كه بعد از مرگ معاویه با یزید بیعت  نکرد و با حضور در مکه مردم را به بیعت خویش فرا خواند. هنگامی که ابن عقبه به مکانی  معروف «بقدید» رسید، به درک واصل شد . حُصَیْن بن نُمَیْر پس از او امیر لشكر شد و با آن گروه به مكه رفت و دور مكه را احاطه كرد. عبدالله بن زبیر با مختار بن ابى عبیده و جمعى دیگر كه با وى بیعت كرده بودند، به خانه خدا پناه بردند.  لشكر شام در بالاى كوه هاى مكه كه مشرف بر خانه ها و مسجدالحرام بود، اجتماع كردند و با منجنیق، پیوسته سنگ و نفت بر مكه و مسجد مى افكندند پارچه هایی  از پنبه و كتان به نفت آلوده مى ساختند و بر خانه خدا مى انداختند  و آنها را آتش می زدند تا آنكه كعبه معظّمه سوخت و بناى آن منهدم گشت و دیوارهاى آن فرو ریخت و شاخ هاى گوسفندى كه به جهت فداى اسماعیل آمده بود و بر سقف آویخته بودند، هم سوخت».

دیدگاه قرآن درباره امنیت کعبه

 خداوند در قرآن به عنوان یک سنت تغییرناپذیر فرموده : هر کس قصد سوء نسبت به کعبه داشته باشد و بخواهد با تخریب آن، دین را از میان بردارد و با ویران کردن آن، پرستش خدا را بمیراند و خلاصه اینکه هر کس که خواهان کجروی ظالمانه در کعبه باشد، خداوند او را عذابی دردناک می چشاند ، آن سان که اثری از او باقی و پابرجا نماند و بر آن اساس، آن معجزه الهی در عام الفیل روی داد و سپاه اَبرهه به عذاب الهی گرفتار آمد. (1)
امویان و زبیریان هر دو ناحق بودند در جنگ امویان و زبیریان هر دو ناحق بودند و از مصادیق بارز فتنه می باشند. عبدالله بن زبیر با شعار حق به جانب خونخواهی حضرت سیدالشهداء توانست نیروهای مخالفی را که از کشته شدن آن حضرت، به وجود آمده بود به طرف خودش جلب کند ( هر چند خود از دشمنان آل علی و از مسببان اصلی جنگ جمل بود) و ادعای خلافت کرد.

کعبه به عنوان مقدس ترین مکان در اسلام بلکه در تمامی ادیان الهی دارای جایگاه عظیم و رفیعی در تاریخ زمین بوده است. شریف ترین جایگاهی که در سال 64 حرمتش شکست و به آتش کشیده شد.

یزید و امویان نیز مظهر فساد و تباهی و قاتل سید الشهداء هستند. بنابراین جنگ بین این دو، جنگ دو باطل بوده است. چه در جنگ اول یزید با ابن زبیر و چه در جنگ عبدالملک به فرماندهی حَجّاج ثقفی با آل زبیر همگی به ناحق بوده و منفور «ولی» زمان حضرت سید الساجدین بودند و طبق آیه قرآن، بیت الله الحرام با وجود ولی و امام به درجه رفیعی نائل می شود که مورد سوگند خداوند قرار می گیرد. و اینجاست که مقام و قداست ولایت و پیوند آن با کعبه و ارزش «أرکان البلاد وساسة العباد» معلوم می شود.

بنی امیه تاریک ترین دوره خلافت

در طول دوازده، سیزده قرن، در همین دنیای اسلام، حكومتهایی سرِ كار آمدند كه اسم پیغمبر اكرم را با عظمت می آوردند و خودشان را خلیفه ی پیغمبر می دانستند. اگر كسی می گفت شما خلیفه ی پیغمبر نیستید، حاضر بودند حتّی او را به قتل برسانند. می گفتند ما خلیفه ی پیغمبریم. از خلفای بنی امیّه بگیرید تا خلفای بنی عبّاس كه حدود پانصد، ششصد سال حكومت كردند. بنی امیه می گفتند خلیفة اللّه: ما خلیفه ی خداییم؛ جانشین خداییم! این اسمشان بود؛ اما عملشان چه بود؟ عملشان، عمل به همان رسوم حكومتهای پادشاهیِ ستمگرانه ای بود كه قبل از آن ها هم در دنیا بود؛ در زمان آن ها هم در نقاط دیگر دنیا بود؛ بعد از آن ها هم تا امروز در همه جای دنیا چنین حكومتهایی بوده است.(2) اسم، خلافت پیغمبر بود، اما رسم و عمل و رفتار، چیز دیگری بود. این ها چه كسانی هستند؟ اسم مناسب این ها چیست؟ به آتش کشیدن کعبه یکی از هولناک ترین عمل و تاریک ترین آن در تاریخ از سوی خلفای الهی!!!!(بنی امیه) بود و این ننگ تا پایان تاریخ بر پیشانی ایشان خواهد ماند.

کعبه  پس از بازسازی

حجاج بن یوسف کعبه را مانند ساختمان زمان قریش بنا کرد. او مانند ابن زبیر برای کعبه چهار رکن ساخت. درِ شرقی خانه را بالا برد و مانند بنای قریش آن را با سنگ های کعبه استوار ساخت.(3) درِ غربی کعبه را، که به وسیله ابن زبیر گشوده شده بود، بست. ساختمان حجاج بر اساس ساختمان قریش بود، به جز آنکه مانند ابن زبیر در دیوار کعبه از سوی حِجر دو رکن قرار داد و مانند بنای قریش آن را دایره ای ساخت. 
از این پس کعبه همچنان بر این شکل پایدار بافی ماند تا اینکه در آغاز قرن دهم هجری، پس از یکی از سیل های متعدد که مکه همواره در معرض آن قرار داشت، دو قطعه از سنگهای زیر بنای خانه کعبه را فرو ریخت. و پس از آن، تجاوز دیگری که منجر به تخریب ساختمان کعبه شود، در منابع تاریخی ذکر نشده است و این موضوع در تاریخ، نشان دهنده کارنامه تاریک بنی امیه است. (4)

 


 

پی نوشت ها: 
1. الامامة و السیاسه، ص 347-345 
2. دولت امویان، ص 188 
3. تاریخ کعبه و مسجدالحرام، ص۱۲۴ 
4. تاریخ بنای کعبه، ص۱۲۰

تعداد مشاهده (143)       نظرات (0)

نظرات کاربران درباره خبر "تعرض به کعبه، تعرض به اسلام !"


نظرتان را بیان کنید

نام:
پست الکترونیکی:
نظر:
کد بالا را در محل مربوطه وارد نمایید
   

تمامی حقوق متعلق به سازمان مدارس معارف اسلامی می باشد قدرت گرفته از پورتال نما محصول شرکت بهسامان تدبیر